AOV Verzekering  en hypotheek duurder, extra kilo's extra euro's

Dik zijn is niet alleen ongezond, maar kan ook duur zijn. Verzekeraars kijken steeds vaker naar overgewicht om de premie van een levensverzekering vast te stellen. Te dikke mensen moeten, afhankelijk van leeftijd en verzekeringsbedrag, een premieopslag van enkele tientjes per maand accepteren.Door de lange looptijd kan dat bedrag tot duizenden euro's oplopen. De vrouw uit Rijswijk moet over een looptijd van 30 jaar 7200 euro meer aan premie betalen dan slanke mensen.

Hypotheek
Vooral Aegon en Nationale Nederlanden, die samen een kwart van deze miljardenmarkt in handen hebben, letten scherp op het gewicht van hun klanten als ze een risicoverzekering nodig hebben. Dat is meestal het geval bij het afsluiten van een hypotheek, om te voorkomen dat bij overlijden de nabestaanden niet in hun huis kunnen blijven wonen.

Om te weten te komen of verzekerden wel goed op hun gezondheid letten, is bij duurdere verzekeringen een medische keuring verplicht. In andere gevallen nemen de verzekeraars genoegen met een schriftelijke gezondheidsverklaring.

BMI
Aegon bevestigt de zogenaamde Body Mass Index (BMI) te gebruiken, om de gezondheid en levensverwachting van een klant voor een levensverzekering te peilen. Deze BMI bepaalt op basis van leeftijd, lengte en gewicht of iemand zich in de gevarenzone bevindt.

Claudia den Braber (Aegon) maakt een vergelijking met de autoverzekeringen. ''Daar zie je ook steeds meer persoonlijke premieverschillen, op basis van onder meer rijgedrag. Dat ga je ook bij levensverzekeringen zien. Rookgedrag speelt ook een steeds belangrijkere rol." Ook bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen voor zelfstandigen wordt goed gekeken naar lengte, gewicht en rook- en drink gedrag.

Leefgewoontes
Het Verbond van Verzekeraars heeft net vorig jaar een nieuwe gezondheidsverklaring ontwikkeld, die meer toegespitst is op ongezonde leefgewoontes. Paul Koopman, woordvoerder van de verzekeraars: ''Het formulier is eenvoudiger gemaakt, de vragen over ziektes in de familie zijn er uit verdwenen. Dat geldt ook voor het aparte vakje voor HIV patiënten."

"Waar wel altijd naar gevraagd wordt, is het gewicht in relatie tot lengte en leeftijd. Er is nu eenmaal duidelijk wetenschappelijk bewijs dat obese mensen een hogere sterftekans hebben dan mensen zonder overgewicht, zoals het RIVM eerder deze week ook weer aangaf. Voor verzekeraars is dat heel belangrijk, waar ze bij de premies rekening mee moeten houden."

Sporten
Volgens Koopman werkt het systeem naar twee kanten. ''Dikke mensen moeten een hogere premie betalen, maar je kunt ook zeggen dat slanke mensen beloond worden. Soms gaan mensen eerst sporten en diëten, voor ze een verzekering aanvragen. Ik heb dat in mijn eigen omgeving gezien, door te gaan sporten kreeg mijn eigen buurman voor zijn arbeidsongeschiktheidsverzekering een veel lagere premie."

Classificatiesysteem aov's

Het vorige week door Adfiz gepresenteerde classificatiesysteem voor arbeidongeschiktheidsverzekeringen moet helderheid scheppen in de voorwaarden van aov's. Duidelijkheid die volgens Adfiz tot op heden ontbrak, en niet alleen op de aov-markt.

Er wordt gekeken naar mogelijkheden om ook voor andere productgroepen een classificatiesysteem op te tuigen. Het aov-classificatiesysteem moet adviseurs én consumenten een juist beeld verschaffen van de dekking, inclusief het in- en uitlooprisico. "Klare wijn dus voor verzekerden. Het moet voor consument en adviseur volstrekt helder zijn wat er nu precies op tafel komt op het moment dat de verzekerde arbeidsongeschikt wordt", aldus Adfiz-voorzitter Loek Hermans. "Een adviseur moet het product dat hij adviseert, volledig kunnen doorgronden", vult Adfiz-directeur Hanneke Hartman hem aan.

Miscommunicatie

De werkgroep Clarus van Adfiz heeft de aov-producten geclassificeerd aan de hand van een achttal cruciale productkenmerken, die in de praktijk aanleiding geven tot discussie of misverstanden. De acht kenmerken zijn: arbeidsongeschiktheidscriterium per product (beroeps, passend of gangbare), is er sprake van een schade- of sommenverzekering, is de correctiebepaling van toepassing, zijn alle objectief medisch vast te stellen oorzaken van arbeidsongeschiktheid gedekt, is er een contra-expertiseregeling, is er een onderhoudsregeling, is de inloopperiode gedekt, en is de uitloopperiode na opzegging volledig gedekt?

In het onderzoek zijn uitsluitend de aov's voor zelfstandige beroepsbeoefenaren en dga's meegenomen. Van de veertien door Clarus aangeschreven verzekeraars gaven Centraal Beheer en Interpolis aan niet deel te nemen aan het onderzoek; Ohra heeft Adfiz inmiddels laten weten dat dit een interne miscommunicatie betrof en in de toekomst alsnog als deelnemer toegevoegd te willen worden. Ook TAF spreekt van miscommunicatie en wil, net als Centraal Beheer, volgende keer eveneens meedoen. TAF heeft daarbij wel aangegeven zich niet in de huidige classificatienorm te kunnen vinden.

Aanbevelingen

Van de 38 onderzochte producten bestond er in eerste instantie bij 14 een verschil van inzicht tussen de opgave van de verzekeraar en de visie van 'Clarus'. Uiteindelijk is het aantal discutabele producten gereduceerd tot acht, onder meer door aanpassingen in voorwaarden, zelfs in de laatste week voor verschijning van het rapport. Door de werkgroep zijn uiteindelijk aan vijf verzekeraars aanbevelingen gedaan ter verduidelijking van de voorwaarden. In alle gevallen zijn de voorwaarden al aangepast of gebeurt dat binnenkort. Het Verbond van Verzekeraars vindt overigens dat het classificatiesysteem van Adfiz een goede bijdrage levert aan meer inzicht en duidelijkheid in het ruime aov-productaanbod voor zelfstandigen.

Zeg nee tegen een AOV Broodfonds, of...? Met toenemende regelmaat ontvang ik uitnodigingen om me aan te sluiten bij diverse Broodfondsen. Het zijn initiatieven van ZZP'ers die het zat zijn om in de maling genomen te worden door de grote maatschappijen met ondoorzichtige arbeidsongeschiktheidsverzekeringen. Het Broodfonds is volgens hen hét alternatief. Kort gezegd gaat het om een cluster van ZZP'ers dat elkaar helpt, door de ingelegde premies aan de zieke ZZP'er uit te keren. De kracht zit in het wederzijdse vertrouwen en de onderlinge sociale controle. Ik bedank echter voor de eer. Aan deze potentiële faalfiësta doe ik niet mee.

De aanhangers pik je er zo uit; wereldvreemde idealisten, die denken dat ze vanaf een roze Jip-en-Janneke-wolk de wereld kunnen verbeteren. Van die types die geloven dat ze hun jas in de kleedkamer bij het sportveld aan een haakje kunnen laten hangen en er dan bij terugkomst verbouwereerd achter komen dat de zakken zijn leeggeroofd. Mensen die plots ontdekken dat ze tóch in een Grote Boze Wereld leven.

Afbreukrisico

Initieel is het idee interessant. Dat wel. Maar het werkt niet. Zo debatteerde ik recentelijk in het Universiteitstheater van Amsterdam in een volle zaal en voor het oog van de camera met één van de grootste promotors van het Broodfonds, de VARA-Ombudsman. Toen ik hem vroeg of hij zélf zijn rekeningen op tijd betaalde, zei hij volmondig dat hij dat niet deed. Het onomkeerbare afbreukrisico had ik meteen te pakken. Want hóe kan ik mijn maandelijkse premie en het beheer van financiën toevertrouwen aan iemand die publiekelijk erkent dat hij zich niet aan gemaakte afspraken houdt?

Er volgde nog wat twijfelachtig geprevel over een automatisch incasso waarmee je dan moet gaan werken, maar dat was niet meer dan een overhaaste zoektocht naar zelfrechtvaardiging omdat hij dondersgoed wist dat zijn eigen dissonantiekreukels niet meer gladgestreken konden worden. Weg vertrouwen.

Snotneus

Datzelfde geldt voor het argument van de sociale controle. De aangesloten eenpitters dienen elkaar in de gaten te houden of men werkelijk ziek is waardoor ‘recht van uitbetaling' wordt toegekend. Gek: in het dagelijkse leven kennen we onze eigen buren nauwelijks, we hebben het druk-druk-druk en dan moeten we dus óók nog op ziekenbezoek bij kwakkelende ZZP'ers.

Bovendien ervaart de ene ZZP'er een lichte snotneus als een zware griep terwijl de ander onverminderd doorbuffelt met twee gebroken benen en 41 graden koorts. En, mag ik er iets van zeggen als een andere ZZP'er een ongezond sigaretje opsteekt? Of word óók ik aangesproken op het feit als ik stiekem zit te snacken bij de McDonalds en mijn eigen BMI nog verder de gevarenzone induw? Nee, dat worden oeverloze en tijdrovende discussies.

Zelfreflectie

Dat die grote verzekeringsmaatschappijen zelfreflectie behoeven, is overigens waar. Ook zij verdienen niet het voordeel van de twijfel. Zo heb ik een AOV met een eigen risico van 2 jaar. Als ooit de grote K bij mij toeslaat, dan hoop ik dat het voor mij binnen 24 maanden is afgelopen en dat De Telegraaf een vriendelijk ‘In Memoriam' plaatst op deze plek. Óf dat ik mét een uitkering verder mag. Want na die 2 jaar is het inderdaad afwachten of zo'n grote jongen doet wat hij heeft beloofd.

Maar in de firma Links en Bedrog van de Broodfondspropaganda geloof ik sowieso niet. Ik heb altijd het gevoel dat je het Gezonde Verstand er daar echt in moet martelen. Een ondernemer dient namelijk dicht bij de realiteit te blijven; dat is een kerncompetentie. Eigen verantwoordelijkheid heet dat. Daarom ga ík zeker niet in zee met ZZP'ers, die een eigen invulling geven aan het begrip ‘afspraak is afspraak'. Gegarandeerd: Broodfonds wordt Broodroof. Verstandig dus om dat links te laten liggen.

Bron: Telegraaf