Vlak voor de aftrap, naast onze aanvoerder. Op zaterdag sta ik met de vlag langs de lijn bij SV Parkhout 2.
Ik begon als jochie van acht bij VSV Vreeswijk en nam daar tien jaar later afscheid als aanvoerder van de onder 19. Bij SV Geinoord werd ik jaren later trainer-coach toen mijn zoons er in de jongste jeugd voetbalden. Omdat er veel jeugdwedstrijden zonder scheidsrechter waren, vroeg de club of ik de opleiding wilde volgen en wedstrijden wilde fluiten. Zo haalde ik mijn KNVB-diploma en werd ik clubscheidsrechter.
De eerste jaren genoot ik ervan. Op zaterdagochtend ging ik naar de club om een wedstrijd te leiden, en ik vond het heerlijk om al die sportieve mensen om me heen te hebben. Ondertussen liep ik in die negentig minuten zelf ook nog twaalf tot vijftien kilometer. Daarnaast ging ik ook nog kijken bij de wedstrijden van mijn zoons.
Dat veranderde toen mijn oudste zoon stopte en mijn jongste zwaar geblesseerd raakte. De meeste spelers en ouders die ik kende, hoorden bij de leeftijdsgroep van mijn eigen kinderen. Nu floot ik steeds vaker wedstrijden waar ik bijna niemand meer kende, en dat maakte het een stuk minder gezellig. Zelfs van je eigen team mocht je blij zijn met een bedankje, vaker kreeg je iets naar je hoofd. Daar raak je aan gewend, ik bleef geloven dat een onpartijdige scheidsrechter die meer goed dan fout doet een spelbegeleider is die iedereen nodig heeft. Ik deed het voor de club, maar ik vond dat ik er zelf ook energie uit moest halen, en dat lukte steeds minder.
Weer onderdeel van een team
Toen SV Geinoord en VSV Vreeswijk drie jaar geleden fuseerden, vroegen ze mij voor Parkhout 2, als onderdeel van de ondersteunende staf en als assistent-scheidsrechter. Beide verenigingen lagen me na aan het hart, dus ik zei ja. Als scheidsrechter stond ik als onafhankelijke autoriteit tussen de teams in, nu hoor ik weer bij een team.
Wat mijn vlag doet
Als assistent-scheidsrechter geef ik met mijn vlag aan wanneer de bal uit is, of het een inworp, doeltrap of hoekschop wordt, en wanneer een aanvaller van de tegenstander buitenspel staat. Bij al die beslissingen kan ik mijn eigen team helpen, maar net zo goed benadelen. Soms roepen onze verdedigers om buitenspel terwijl ze heus weten dat het niet zo is. Ze zijn hun man kwijt en hopen dat mijn vlag ze redt. Die blijft dan toch omlaag.
Het wordt lastiger als de assistent-scheidsrechter van de tegenstander onze aanvallers keer op keer onterecht afvlagt, terwijl we zelf maar niet tot scoren komen of zelfs op achterstand staan. Dan denk ik: als voor jou andere regels gelden dan voor mij, is dat niet eerlijk. Roepen spelers en toeschouwers dan massaal om buitenspel, dan kan het gebeuren dat ik, als ik twijfel, in het vuur van de wedstrijd toch meega. De scheidsrechter beslist overigens altijd zelf of hij mijn vlagsignaal overneemt.
Eerlijk blijven is makkelijk zolang iedereen zich aan dezelfde regels houdt. Houdt de ander zich er niet aan, dan is strenger zijn voor jezelf geen deugd meer. Eerlijk blijven is makkelijk zolang iedereen zich aan dezelfde regels houdt. Houdt de ander zich er niet aan, dan is nóg strenger zijn voor jezelf geen deugd meer. Dan wordt eerlijkheid eenrichtingsverkeer.
In mijn werk sta ik altijd aan jouw kant
Op het veld probeer ik onpartijdig te zijn. In mijn werk ben ik dat nadrukkelijk niet. Bij een AOV sta ik altijd aan jouw kant en behartig ik jouw belangen. Tegenover je staat een verzekeraar met meer geld, meer ervaring en meer juristen dan jij ooit zult hebben. Zolang we onder dezelfde regels spelen, vind ik het noodzakelijk om daar samen met jou tegengas tegen te geven.
Het liefst komen we nooit in die wedstrijd terecht. Zet een verzekeraar zich schrap en weigert hij een uitkering, of betaalt hij voorlopig maar een deel, dan valt er weinig te winnen. Zij hebben de tijd en het geld om het je heel vervelend te maken, terwijl jij ziek thuis zit.
De wedstrijd winnen vóór de aftrap
Daarom win ik die wedstrijd het liefst vóór de aftrap. Ik bereid je aanvraag tot in detail met je voor, zodat er later niets te twijfelen valt. Word je ziek, dan begeleid ik je van de eerste melding tot de laatste uitkering. In dertig jaar is het daardoor nog nooit zover gekomen dat een terechte claim van een klant van mij niet werd betaald.
Zo sta ik langs jouw lijn
Bij de aanvraag: ik bereid je aanvraag en gezondheidsverklaring tot in detail met je voor, zodat er later niets te twijfelen valt.
Als je ziek wordt: ik begeleid je van de eerste melding tot de laatste uitkering.
"Verzekeraars betalen toch nooit uit"
Toch is "verzekeraars betalen toch nooit uit" altijd het eerste wat kritische ondernemers tegen me zeggen. Ik snap het, dat verhaal hoor ik al dertig jaar. Het heeft wel lang geduurd voordat ik volmondig durfde te zeggen dat het echt onzin is. Voorwaarde is wel dat je goed begeleid wordt door iemand met kennis van zaken, de nodige ervaring en toewijding.
Wie staat er bij jou langs de lijn als het erop aankomt?
Oh ja, na twee promoties op rij spelen we nu in de hoogste klasse voor reserveteams. In de competitie komen we onder meer tegen:
- Ajax 2
- Spakenburg 2
- RKAV Volendam 2