Blog AOV
- Arnoud Wennekus
Zelfstandig Ondernemers (ZO) review– wat staat er écht in het reglement?
Zelfstandig Ondernemers, ook bekend als ZO, is een commerciële organisatie die een arbeidsongeschiktheidsvoorziening aanbiedt aan zzp'ers onder de naam Ondernemersvangnet. Het model werkt als een digtalebroodfonds / schenkkring: deelnemers betalen maandelijks een vaste inleg en ontvangen bij arbeidsongeschiktheid schenkingen van de andere deelnemers. Geen verzekeraar, geen polis, maar een onderlinge voorziening. ZO biedt vijf varianten aan, van €45 tot €125 per maand, met een schenkingsniveau van €1.000 tot €5.000 netto per maand bij volledige arbeidsongeschiktheid, maximaal 22 maanden per ziektebeeld. Dit overigens in tegenstelling tot vrijwel alle bestaande broodfondsen, die 24 maanden kennen.
De marketing van ZO is sterk. Laagdrempelig, toegankelijk, geen medische keuring, geen gezondheidsverklaring, samen sterk. Een vangnet voor ondernemers die tussen wal en schip vallen. Dat klinkt aantrekkelijk, en eerlijk gezegd begrijp ik waarom ondernemers er voor vallen.
Maar marketing is niet hetzelfde als het reglement. En het reglement is wat telt op het moment dat je ziek bent.
Vooraf toetst ZO vrijwel niets. En dat is precies het probleem.
Bij aanmelding verklaar je zelf dat je 100% arbeidsgeschikt bent en dat een substantieel deel van je inkomen uit je onderneming komt. Niemand controleert dat. Geen arts, geen acceptant, geen vragenlijst die verder gaat dan je eigen verklaring. Je bent welkom.
Dat betekent in de praktijk dat iedereen erin komt. Ook mensen met bestaande klachten, een belaste medische geschiedenis, een risicovol beroep of een ongezonde leefstijl. Bij een reguliere AOV worden die mensen vooraf geweerd of krijgen ze een gerichte uitsluiting. Ze weten dan vóór ze tekenen waar ze aan toe zijn. Bij ZO betalen ze gewoon mee aan het collectief. Maar bij een claim wordt alsnog beoordeeld of ze recht hebben op een schenking.
Jarenlang inleg betaald. Ziek geworden. En dan alsnog nul euro ontvangen. Dat is geen theoretisch scenario. Dat is de logische uitkomst van deze constructie voor een deel van de deelnemers.
Het vriendelijke stappenplan met een addertje in stap 6
Op de website van ZO staat een helder stappenplan voor als je ziek wordt. Rustige toon, duidelijke stappen, "we nemen contact met je op." Professioneel en toegankelijk.
Maar in stap 6 staat dit: de arbodienst stelt vast of je ziekmelding niet al voor deelname te verwachten was. Dat is geen procedurestap. Dat is de medische toets die bij aanmelding ontbrak, maar nu alsnog plaatsvindt. Op het moment dat je al ziek bent. Twee maanden gewacht hebt. En het geld hard nodig hebt.
En stap 5 verdient ook aandacht: jij regelt je medische dossier. Jij betaalt de kosten daarvan. Zolang je dat niet hebt aangeleverd bij de arbodienst, ontvang je geen schenking.
Maar het reglement zegt iets anders
Hier wordt het ongemakkelijk. Want het reglement van Zelfstandig Ondernemers zegt in artikel 5 iets anders dan het stappenplan op de website. Volgens het reglement wordt het arbeidsongeschiktheidspercentage in eerste instantie vastgesteld in overleg tussen de casemanager en de deelnemer zelf. De arbodienst wordt pas ingeschakeld bij onduidelijkheid of stagnerend herstel.
Twee documenten van dezelfde organisatie die elkaar tegenspreken over een cruciaal punt: wordt de arbodienst altijd ingeschakeld, of alleen soms? En wie bepaalt wanneer er sprake is van "onduidelijkheid"?
Dit zijn hun eigen teksten. Wij citeren ze alleen.
Voor jou als deelnemer betekent dit dat je op het moment dat je ziek bent en een schenking nodig hebt, niet precies weet welke procedure van toepassing is. Dat is onzekerheid op het verkeerde moment.
Artikel 6: de uitsluitingen die je niet zag aankomen
Als de beoordeling heeft plaatsgevonden, openbaart het reglement zich verder. En dan blijkt dat je geen recht hebt op een schenking als de oorzaak al bestond vóór je deelname. Ook niet als het een verergering is van iets wat er eerder al speelde. Ook niet als je bij aanmelding had kunnen weten dat arbeidsongeschiktheid eraan zat te komen.
Drie uitsluitingen die samen een groot deel van de praktijk afdekken. Want wie heeft er op zijn veertigste geen enkel kuchje in zijn medische geschiedenis?
Dan is er nog een vierde die eruit springt. Als jouw uitval een directe relatie heeft met een ongezonde leefstijl, zoals roken, drinken of overgewicht, heb je geen recht op een schenking. De bewijslast ligt bij jou. Niet bij ZO. Jij moet aantonen dat jouw leefstijl niets met de klacht te maken heeft.
Het volledige reglement van Zelfstandig Ondernemers is openbaar en te raadplegen via hun eigen website. Lees het zelf. Het staat er gewoon.Bizar!
Het rekenmodel klopt niet, en de risico's zijn voor jou
Het systeem van ZO is gebouwd op een aanname van 2% ziekteverzuim. Dat is het percentage waarop de inlegbedragen zijn berekend. Maar het landelijk ziekteverzuim ligt al jaren structureel hoger. Met oplopende wachtlijsten in de zorg, met name in de GGZ, worden mensen niet of nauwelijks behandeld en blijven ze langer ziek. Dat drijft het verzuim verder op.
Omdat ZO niemand vooraf toetst, heeft het collectief per definitie een hogere risicogroep dan een reguliere verzekeraar. Dat zet extra druk op het verzuimpercentage.
Artikel 3 van het reglement is hierover eerlijk, al lezen de meeste deelnemers het niet: als het verzuim structureel hoger is dan 2%, worden de inlegbedragen naar boven bijgesteld. De ondernemer die instapte op €85 per maand kan straks meer betalen. Zonder dat zijn dekking verbetert. Bij een reguliere AOV ligt je premie vast op het moment van afsluiten. Die gaat niet omhoog omdat anderen ziek worden.
Maar er is nog een tweede knop om het model draaiende te houden bij stijgend verzuim: claims afwijzen. De uitsluitingen in artikel 6 zijn die tweede knop. Een model dat draait op 2% verzuim en geen enkele medische toets vooraf uitvoert, heeft die uitsluitingen nodig om te overleven. Dat is geen toeval. Dat is het ontwerp.
22 maanden, niet 24
De standaard bij vrijwel alle broodfondsen en schenkkringen is 24 maanden dekking per ziektebeeld. ZO kiest bewust voor 22 maanden. Twee maanden minder. Weinig mensen zullen dat opmerken bij aanmelding. Maar wie de markt kent, ziet dat dit geen toeval is.
Wat een reguliere AOV anders doet
Bij een reguliere AOV wordt dit vooraf uitgefilerd. Je vult een gezondheidsverklaring in. De verzekeraar beoordeelt je situatie. Wat er al is, wordt uitgesloten of leidt tot een aanpassing in de premie. Dat voelt soms onrechtvaardig, maar het geeft je iets waardevols: duidelijkheid. Je weet vóór je tekent wat je wel en niet hebt.
Bij ZO weet je dat pas als je ziek bent en een schenking aanvraagt. Op het moment dat je het minst in staat bent om te strijden over een reglement.
De harde conclusie
De marketing van Zelfstandig Ondernemers belooft toegankelijkheid en solidariteit. Het reglement levert een constructie waarbij je maandelijks betaalt, maar bij een claim alsnog kunt worden uitgesloten op basis van uitsluitingen die vooraf nooit zijn besproken. Je inleg kan omhoog. Je dekking duurt twee maanden korter dan de marktstandaard. En twee documenten van dezelfde organisatie spreken elkaar tegen over een cruciale procedurestap.
Dat is niet wat de folder belooft. Maar het staat wel in het reglement.
Zit je bij ZO, of overweeg je het?
Lees dan minimaal artikel 6 van het reglement en het stappenplan op hun website voordat je verder gaat. Niet om er zeker van te zijn dat het niet klopt, maar om zeker te zijn dat je begrijpt wat je wel en niet hebt geregeld. Een vangnet met zeven gaten is geen vangnet. Het is een gevoel van veiligheid.
En dat is het gevaarlijkste van allemaal.
Werkt u bij Zelfstandig Ondernemers en zijn er feitelijke onjuistheden in dit artikel? Of zijn er zaken inmiddels aangepast? Neem contact op via aov-zzp.nl. Wij passen onze informatie graag bij op basis van feiten.07-05-2026
Arnoud Wennekus helpt ZZP’ers en DGA’s van A tot Z hun inkomen te verzekeren bij ziekte door AOV te combineren met Broodfonds en schenkkringen.


