Tijd voor een nader onderzoek dus. De onderzoekers beginnen met het doorlichten van Berrers bedrijf. De jaarstukken uit 2007 laten prachtige, ronde cijfers zien. Volgens Palmen lijken het eerder prognoses dan harde financiële resultaten. Ze zien bovendien dat het administratiekantoor dat de stukken controleert, op hetzelfde adres is gevestigd als het bedrijf van Berrer. Ook komt naar voren dat het administratie- kantoor al in 2005 failliet ging, twee jaar vóór het ondertekenen van de jaarstukken. Bovendien was de eigenaar van het administratiekantoor bij tenminste vijf andere faillissementen betrokken. Als blijkt dat Berrer zelf ook al tweemaal failliet is verklaard en dat zijn bedrijf in Nederland officieel niet eens bestaat, is het vermoeden van fraude overduidelijk.
Dat vermoeden wordt definitief bevestigd nadat Palmen en Vanderlinden er achter komen dat Berrer in 2005 voor uitzendbureau Altijd Blij heeft gewerkt, maar daar ziek was geworden. Hij kwam vervolgens in de WAO terecht. Dus bij het aanvragen van zijn arbeidsongeschiktheidsverzekering als ondernemer, zat hij al twee jaar in de WAO. Niet voor niets dat hij de enveloppe van Altijd Blij voor de verzekeraar wilde verstoppen. Intussen vangt Berrer nu ook elke maand 3.500 euro als uitkering voor zijn arbeidsongeschiktheid.
Tijd voor een confrontatie. Tegenover Palmen en Vanderlinden geeft Berrer, na een aanvankelijke ontkenning, toe dat zijn bedrijf alleen op papier bestond. Hij wil de ten onrechte uitgekeerde bedragen terugbetalen en krijgt ook de rekening van het onderzoek gepresenteerd. Berrer komt bovendien in het frauderegister van verzekeraars. Maar echt onder de indruk van het gebeuren lijkt hij niet. Zou hij misschien in België ook nog een uitkering hebben?
De namen zijn verzonnen, de gebeurtenissen zijn authentiek.
Bron: Aad Schalke
